วันเสาร์ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2551

เพราะ ?




โอย...ใกล้จะบ้าเระเรื่องบางเรื่อง
ทั้งๆที่รู้อยู่เเก่ใจว่าไม่ควรเก็บมาใส่ใจให้มันมากมายนัก
เเต่มันก็ไม่วายที่จะคิดอยู่เรื่อยๆไป เบื่อตัวเองว่ะโคตรๆ
ไอ้ตอนนี้มันก็ผสมปนเปยุ่งไปหมดเลย
เอาทั้งเรื่องเรียน เรื่องไร้สาระ+เรื่องที่ไปเห็นมา
เรื่องอ่าไรต่ออ่าไรไม่รู้มายำใส่กันบ้าไม่เลิก
ที่จริงก็ใช่ว่าจะคิดมันทุกๆเวลาขนาดนั้นหรอกเอ้อ
ตอนนี้ก็ใกล้สอบอีกแล้วตูเพิ่งจะสอบกลางภาคผ่านไปไม่นานมานี้เอง
เซ็ง เอาอีกแล้ว กับวิชาที่มีตัวเลขมันไม่ถูกโฉลกมาตั้งเเต่ชาติหนายๆเเล้ว เเง้ๆ
ยิ่งต้องมานั่งทำความเข้าใจเอาเองเเบบนี้มันเเย่ เเย่ยังก่ะอ่าไรดี
ก็รู้นะว่าอาจจะสอบผ่านไปได้ เเต่ก็นะการเรียนรู้ด้วยตัวเองมันก็สมควรที่จะทรมาณอยู่
กว่าจะรู้เรื่องในเเต่ละสูตร ตูอ๊วกเเตกเเน่
พอเทอมหน้าก็โชคดีอีกรอบที่ต้องขยันเรียนวิชากลศาสตร์ ก๊ากกดีที่ซู๊ดด॥
ผ่านไม่ผ่านท่องอยู่เเค่นี้เเหล่ะ
เค่ตอนนี้เรียนเเค่ Eng 3 ก้อรอดแหล่ ไม่รอดแหล่อยู่เเล้ว
ตั้งเเต่เริ่มเจอวิชาเเบบนี้มานะ ตู ไม่เคยได้เกิน เกรด D+ นี่เเหล่ะคนเก่งของแท้
เก่งเเต่ให้มันผ่านๆ ไป 555+ ขำว่ะ
เห็นเกรดออกทีไร ก็คิดเเค่ดีเเล้วที่ไม่ติดF ปีนี้กะจะเอาสัก C จะได้ไหมยังไม่รู้
เพราะมันเป็นตัวที่เรียนสูงขึ้นเรื่อยๆ เเล้วจะมาเอาเกรดสูงได้ยังไงง๊า... ยิ่งตอนนี้นะ


แอบเลี้ยงเจ้า "พอดี" เเมวน้อยผู้น่ารัก เเต่เดี่ยะเนี่ยะ เบื่อขี้หน้ามันนิดหน่อยเเล้ว
เพราะมันซน ชอบก่อกวนตอนกลางคืน (จะบ่นทำเเต๊ะเมิงเย๋อ)
อีกอย่างตูเลี้ยงเจ้าพอดี โดยไม่ได้บอกเจ้าของหอพัก 555+
เดี๋ยวค่อยบอก อุอุ / เลี้ยงสัตว์โลกตัวน้อยเอาไว้มันก็เพิ่มค่าใช้จ่ายมาอีกส่วนหนึ่ง
เดี๋ยวนี้กลายเป็นว่าตูต้องเจียดตังค์มาเลี้ยงปากท้องตัวเองเพียงน้อยนิด
/เเต่ก็ไม่ถึงกับจะอดตาย
ยังพอมีลู่ทางออก เค้าเรียกว่า การรู้จักจัดสรรเงิน
ไม่งั้นสิ้นเดือนมามีหวังกินเลือดตัวเองแทนข้าวเเน่ๆ
(เออตกลงเรียน การเงิน รึไงว่ะ ตลกไม่ออกเลย- -)



ตอนนี้ความรู้สึกที่ว่าอย่างน้อยเราก็มีเพื่อนสนิทที่เข้าใจเราอยู่บ้าง
มันเริ่มเหือดหายไป ใช่ ความรู้สึกว่าเรา มีเพื่อน รึ ว่าไม่มีเพื่อน
มันก็อยู่ที่เราจะคิด จิงม่ะ ตูว่าเดี่ยวนี้ก็มองโลกในเเง่ดีเเล้วนะ
ก็ไม่รู้สิ มันห้ามกันไม่ได้ที่จะบังคับความรู้สึก
ที่มันกำลังฉุดเราออกไปจากจุดหนึ่งๆที่เราเคยยืนอยู่อย่างมั่นคง
เเละเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจว่าที่ตรงนี้แหล่ะที่เราจะรักษามันเอาไว้
ให้มันเป็นสิ่งดีๆ สำหรับเราเสมอ
พื้นที่ตรงนั้นกำลังโดนกลืนกินไปเเล้วหล่ะ
จะเสียดายดีมั้ย จะหันกลับไปดูแลมันดีมั้ยหรือหายามารักษามันดีมั้ย
จะโค่นมันให้ขาดสะบั้นไปเลยจะดีมั้ย ใช่ ปล่อยมันไว้เเบบนั้นแหล่ะ
มันจะรอด มันจะตาย มันจะเป็นยังไง...
.....เป็นเรื่องของอนาคตที่เอาอ่าไรมาตัดสินไม่ได้